Hoe wordt er gewerkt?  
 
 

 

 

Je wordt verwezen naar een psychotherapeut. En nu, aan wat kan ik me verwachten?
Hoe wordt er gewerkt? Dat zijn veel gestelde vragen en terecht. Er wordt eerst gekeken wat er al gebeurd is om het probleem aan te pakken. Het gebeurt (vaak) dat we eerst met psychopedagogisch onderzoek starten (testonderzoek bij voorbeeld).Vervolgens starten we met een begeleiding, vanuit een oplossingsgerichte aanpak.

Wat wil dat zeggen oplossingsgericht?

Er wordt ingegaan op de hulpvraag: wat kunnen we bespreken zodat deze bijeenkomst voor u helpend kan zijn?
Hoe kunnen we vragen en problemen aanpakken? We zijn ervan overtuigd dat éénieder over een schat aan mogelijkheden beschikt. Alleen zijn ze misschien niet werkzaam genoeg.
De meeste vragen, bedenkingen, telefoontjes, begeleidingsgesprekken, kunnen onder de volgende zes noemers vallen:

1. Verwerven van mandaat. Cliënten geven aan ons niet zomaar een toelating (een opdracht) om hulpverlening op te starten. Er moet vertrouwen en veiligheid zijn tussen elkaar. Respect voor beroepsgeheim en privacy zijn belangrijk, maar de persoon van de hulpverlener moet ons ook aanstaan.

2. Wat is de visie van de cliënt (en zijn omgeving) op zijn omgeving of op zijn situatie; met welke normen staat hij/zij in het leven?

3. Wat is de hulpvraag van de cliënt?

4. Wat zijn hun hulpbronnen? Wat zijn de sterke kanten van de cliënt, het gezin of de jongere? Hoe hebben ze moeilijkheden in het verleden aangepakt?
Verschillende factoren en processen bepalen ons leven. We noemen er enkele op: gezondheid, aanleg, maatschappelijke situatie, leefsituatie waar we in opgegroeid zijn, onze persoonlijke mogelijkheden en beperkingen.

Volgende cliëntfactoren zijn in de hulpverlening belangrijk:
de sterke kanten van de hulpvrager,
steun vanuit zijn omgeving,(zie ook vorming over genogram en sociaal netwerk)
toevalsgebeurtenissen in het leven van de cliënt,
de ernst van zijn klacht (soort en de duurtijd).

We gaan vooral in op de eerste cliëntfactor, de sterke kanten van de cliënt of zijn hulpbronnen, omdat die de belangrijkste is. We zijn ervan overtuigd dat éénieder over een schat aan mogelijkheden beschikt. Alleen zijn ze misschien niet werkzaam genoeg.
De mens kan veranderen en binnen zijn mogelijkheden en beperkingen zijn er ontzettend veel keuzes mogelijk. Het kunnen maken van keuzes is een maat van gezond functioneren.
De keuzevrijheid wordt sterk gestimuleerd en kan goed geholpen worden door de zelfhelende capaciteiten van de hulpvrager. We wensen te werken met die hulpbronnen van de cliënten, met zijn veerkracht. Het realiseren van een kleine verandering is voldoende om een proces van grotere verandering te starten.

Steun vanuit de omgeving en uitbouw van een netwerk is voor bepaalde doelgroepen ook belangrijk.

5. Opstellen van hulpverleningsdoelstellingen. We doen dat samen.

Aangezien er gewerkt wordt met verschillende leeftijden zijn er ook andere werkwijzen voor kinderen en volwassenen.

Kinderen gebruiken de taal van het spel om zaken duidelijk te maken.

Er is ook groepsbegeleiding voor kinderen en soms ook aparte groep(en) voor ouders. Ook muziekbegeleiding en uitbeelden van situaties kunnen als ondersteunende manier van werken gebruikt worden.

Over problemen zijn ook veel visies mogelijk. Hier zijn enkele uitgangspunten van de oplossingsgerichte aanpak over het begrip probleem.
- De uitzonderingen op het probleem (situaties waar het probleem niet of minder aanwezig is) zijn sleutels voor de oplossingen ervan

- De oplossing heeft niets te maken met het probleem

- Geen enkel probleem treedt voortdurend op

- Er zijn zaken die van ons afhangen en er zijn zaken die niet afhankelijk zijn van ons. Problemen starten wanneer we die zaken willen controleren die niet van ons
afhangen. (Epictetus)

- Geef mij de moed om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen en de kracht om te veranderen wat kan veranderd worden en de wijsheid om het ene van het andere te onderscheiden.(Marcus Aurelius)

- De oplossingen die de cliënt zelf creëert zijn de beste (beter dan die van de begeleider) omdat zij exact aansluiten op de unieke situatie van de cliënten.

De notie tijd. Dit is de tijd dat iemand of een groep nodig heeft om zelf oplossingen te vinden.
Intensiteit van de begeleiding heeft niet zoveel te maken met de oplossing. Het is niet omdat we voor een groot probleem staan dat een zeer intense aanpak de beste aanpak is. Verandering heeft zijn tijd nodig. Laat ons vooral niet vergeten dat tijd subjectief is, één dag is anders voor iemand die in het ziekenhuis ligt dan iemand die in een pretpark zich amuseert.
Een begeleiding duurt zolang als noodzakelijk.

De begeleider wordt niet als een alleswetend iemand gezien, maar hij heeft wel een deskundigheid aangeleerd en opgebouwd.
De cliënt is de expert in wat goed is voor hem/haar. De begeleider in de manier waarop je dit kunt bereiken.
de relatie cliënt-begeleider is een belangrijke factor in het hulpverleningsproces.

Over veranderingen en beperkingen:

verandering wordt bekomen via kleine stappen of elk probleem start met kleine oplossingen.

de oplossing heeft niets met het probleem te maken.

verandering is onafwendbaar.

verandering kan van langs alle kanten komen.

kleine veranderingen leiden tot grote veranderingen.

er is geen verband tussen problemen en oplossingen.

alles in het leven is met elkaar verbonden.

meeste cliënten weten niet wat ze willen, ze weten wel wat ze niet willen.

de poema eet de geit niet op opdat het gras hoger zou groeien of de bedoeling heeft niets te maken met het effect; we vermengen soms de bedoeling van de communicatie met het effect ervan.

 

 

  Home

Pedagogische begeleiding

Psychotherapeutische begeleiding

Adviesgesprek

Werken met kinder- en oudergroepen

Werken met groepen en instellingen


Hoe wordt er gewerkt?


Wie of wat is Maes X.GCV?


Hoeveel moet ik betalen?

Hoe is de praktijk te bereiken?